Дар ҳоле ки додситонӣ қазияи Хушнуд Исомиддиновро мавриди санҷиш қарор додааст, созмони ҳуқуқшиносони ҷавони “Ампаро” ин даъватшавандаи маъюбшударо таҳти ҳимояти худ гирифт.
Мушкили дарёфти ҷои кор дар Русия ҷавондухтари тоҷикро аз як духтари нозпарвар ба «писар»-и мардикор табдил додааст.
Мудири як мактаб дар ноҳияи Файзобод, ки ҷорӣ шудани дарси муҳоҷиратро дар мактабҳо пешниҳод кардааст, мегӯяд, сафари тоҷикон ба хориҷа барои кору даромад боз 50 соли дигар идома хоҳад кард.
Ташхиси пизишкони беморхонаи вилоятӣ дар Хуҷанд рӯшан кардааст, ки ду устухони сутунмӯҳраи Хушнуд Исомиддинови 23-сола, ҳини фирор «облава» ва уфтодан аз ошёнаи чаҳорум, шикастааст.
Худкушии домод, ки тӯйхонаро ба мотамсаро табдил дод, достони Лайлӣ ва Маҷнунро дар зеҳни сокинони Кӯлоб зинда кард.
Толибилмони тоҷике, ки дар сар орзуи таҳсил дар кишварҳои Аврупо ва Амрикоро доштанд, аммо барои он сармояи кофӣ надоранд, барои барои хеш кишвари наверо ба истилоҳ «кашф» карданд.
Ҷавоне бо сад хаёл, модаре бо чашми пур аз ашк, падаре бо дили пурхун, бародару хоҳаре бо нигоҳи ғамангез ва борхалтаҳои пур аз нони чаппотӣ... Садои духтаре, ки хатсайри парвозҳоро эълон мекунад...
Раиси Шӯрои уламои Тоҷикистон аз роҳ ёфтани намояндагони равияи cалафия ва пайравони "мазҳаби шиаи исноъашарӣ" ё дувоздаҳимома дар мақомҳои давлатии Тоҷикистон изҳори нигаронӣ кард.
Изҳори ишқ дар соҳили баҳр, саёҳат дар мавзеъҳои зебову афсонавии кишварҳои дур ва умре зистан бо хотироти хуши "моҳи асал" имрӯз наварӯсони тоҷикро водор кардааст, ки аз баҳри тӯйҳои пурхарҷ ва тӯҳфаҳои гаронбаҳо гузаранд.
Раиси Кумитаи кор бо занон ва оилаи Тоҷикистон мегӯяд, муддати чор соли ахир беш аз 600 ҷавони тоҷик барои шомил шудан ба ҳизбу ҳаракатҳое, ки хусусияти ифротӣ доранд, муҷозот шудаанд.
Додгоҳе дар шаҳри Душанбе теъдоде аз волидайни тоҷикро барои беэътиноӣ ба таҳсили фарзандон ҷазо додааст.
Сабади истеъмолии донишҷӯёни тоҷик ба ҳисоби миёна дар як рӯз на бештар аз 15 сомонӣ, муодили 3 доллари амрикоӣ будааст.
Ёфтҳои бештар
