Гурӯҳи барномасозони ҷавон дар Душанбе замимаи вижаеро барои телефонҳои ҳушманд омода кардаанд, ки довталабонро ба имтиҳонҳои қабул омода мекунад.
Ба ҳадафи боло бурдани маърифати иқтисодии соҳибкорони ҷавон, дар Тоҷикистон Клуби соҳибкорони ҷавон ташкил шуда ва нахустин давраҳои омӯзишии худро роҳандозӣ кардааст.
Баъзе аз ҷавонони тоҷик иддао доранд, ки мақомоти марбут ба танзими ҷашну маросимҳо шарт мегузоранд, ки қабл аз издивоҷ нахуст ба нашрияҳои давлатӣ обуна шаванд.
Масъулони танзими анъана ва ҷашну маросимҳо мегӯянд, ҳар қадар онҳо барои камхарҷ баргузор шудани тӯю маъракаҳо талош мекунанд, вале сокинон навовариҳои серхарҷ ва гоҳо хатарнокро ихтироъ мекунанд.
Як хона ва мактаби варзишӣ дар Душанбе хотираҳо ва ҳунару ҳаракоти Брюс Ли – идеали як замон садҳо нафар дар Тоҷикистон ва ҷаҳонро зинда нигаҳ медорад.
Дар шабакаи иҷтимоӣ боз як гурӯҳи “ҷавонони фаъол” бо номи “Ҳизби Тоҷикистони воҳид” аз худ дарак дод. Мунтақидони ҳукумат мегӯянд, ин гурӯҳҳо ҳама “ташкилшуда”-анд ва манфиатҳои доирҳои ҳокими Тоҷикистонро пиёда мекунанд.
Қаҳрамони як навори видеоии Озодӣ, ки мегуфт аз тамоми моли дунё танҳо орзуи як планшетро дорад, ба орзуяш расид.
Ҳусейн Насимов мегӯяд, ҳарчанд бо навори таблиғи кумак ба дармондагон наметавонад муносибати одамону дунёро тағйир диҳад, аммо ҳадди ақалл метавонад дунёи як инсонро дигар кунад.
Яҳё нақл кард, ки ӯро волидонаш дар ивази ҳамагӣ даҳ ҳазор доллари амрикоӣ фурӯхта ва соҳибони наваш бо ваъдаи биҳишт ӯро барои ҳамлаи маргталабона омода кардаанд.
Ихтисоси 250 бурсияи Эрон барои донишомӯзони тоҷик дар ҳолест, ки Душанбеву Теҳрон дар охирин моҳи соли гузашта дар пайи даъвати Муҳиддин Кабирӣ ба як конфронс вориди таниши кӯтоҳ шуданд.
Маркази милли тестӣ барои довталабоне, ки тайи ду сол дар саффи нерӯҳои мусаллаҳи Тоҷикистон хидмат кардаанд, имтиёз дод, ки аз 75 бал иборат аст.
Духтарони ноболиғе, ки дар Тоҷикистон бо қарори додгоҳ шавҳар мекунанд, талоқи зудҳангом онҳоро ба як зани ғамдор табдил медиҳад.
Ёфтҳои бештар
