Për 88 ditë, miliona iranianë jetuan në errësirë digjitale, pasi autoritetet vendosën një ndalim mbarëkombëtar të internetit pas shpërthimit të luftës me Shtetet e Bashkuara dhe Izraelin.
Një zyrtar i lartë iranian zbuloi se Teherani ka importuar teknologji të avancuar kineze, në përpjekje për të kufizuar përgjithmonë qasjen në internetin global.
Agjencia shtetërore e lajmeve e Iranit publikoi një artikull për dashurinë, luftën dhe një foshnje që nuk e dëshironte askush. Brenda orësh, agjencia fshiu pjesë të raportimit të vet. Ditë më vonë, shefi i saj u thirr në gjykatë.
Irani e ka emëruar kryetarin e Parlamentit – që ka ndikim të madh – Mohammad Baqer Qalibaf, si përfaqësues të posaçëm për çështje të Kinës, një lëvizje që analistët thonë se bart një mesazh që shkon përtej lidhjeve dypalëshe, dhe mund të ketë të bëjë më shumë me Uashingtonin sesa me Pekinin.
Irani po propozon ta kthejë Ngushticën e Hormuzit në një pikë bllokimi digjital - duke kërcënuar të tarifojë, rregullojë ose potencialisht sabotojë kabllot nënujore që mbajnë një pjesë të konsiderueshme të trafikut global të internetit.
Kabllot nënujore kryesisht janë në pronësi dhe operohen nga kompani ndërkombëtare të teknologjisë sikurse Google, Meta, Microsoft dhe Amazon.
Ekonomia e Iranit ka hasur në vështirësi tash e shumë vite për shkak të sanksioneve ndërkombëtare dhe keqmenaxhimit administrativ. Por, gjendja është përkeqësuar edhe më shumë pasi Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli nisën sulmet më 28 shkurt.
Në nisje të fushatës bombarduese shkatërruese të Shteteve të bashkuara dhe Izraelit, fraksionet rivale politike në Iran lanë mënjanë dallimet politike për t’u bashkuar pas vendimmarrësve të shtetit.
Mbi 54 ditë janë bërë qëkurse u ndal interneti në Iran, gjë që nënkupton se kjo është ndërprerja më e gjatë e internetit në nivel kombëtar që nga ajo në Libi, e cila kishte zgjatur pothuajse gjashtë muaj gjatë Pranverës Arabe në vitin 2011.
Shtetet e Bashkuara dhe Irani ranë dakord për një armëpushim dyjavor, të ndërmjetësuar nga Pakistani, i cili bazohet në rihapjen e Ngushticës së Hormuzit nga Irani.
Regjimi iranian e ka gjetur një mënyrë të re të shpërndarjes së propagandës - përmes filmave vizatimorë. Amerikanët paraqiten si të dobët ndërsa iranianët si heronj. Si e bën këtë? Shpjegojmë në pak minuta.
Presidenti amerikan, Donald Trump, ka paralajmëruar për mundësinë e veprimit të mëtejmë ndaj ishullit Harg, një terminal kyç i naftës së Iranit dhe një pjesë e rëndësishme e makinerisë ekonomike të vendit.
Raportimet e kësaj jave sugjerojnë se administrata e presidentit amerikan, Donald Trump, po e shqyrton në heshtje kryetarin konservator të Parlamentit iranian, Mohammad Baqer Qalibaf, si partner të mundshëm për negociat.
Për vite të tëra, Irani ka deklaruar se kishte kufizuar rrezen e veprimit të raketave të tij balistike në 2.000 kilometra.
Kur aeroplanët izraelitë goditën kompleksin e gazit Parsi Jugor, afër Asalojehit, ata goditën më shumë sesa tubacione dhe kompresorë.
Ali Larijani, një nga figurat më të fuqishme të Iranit dhe një njeri i besueshëm i udhëheqësit të ndjerë suprem, Ajatollah Ali Khamenei, u vra në një sulm ajror në kryeqytetin Teheran, më 17 mars.
Nëpër Ngushticën e Hormuzit kalon 20 për qind e naftës së botës. Irani është duke tentuar që ta mbyllë atë duke hedhur mina.
Rreth 90 për qind e eksporteve të naftës së Iranit kalojnë përmes Hargut, një ishull i vogël në Gjirin Persik. Shtetet e Bashkuara raportohet se konsiderojnë marrjen nën kontroll të ishullit dhe qendrave të tij të naftës. Çfarë ndikimi mund të ketë e gjithë kjo? Shpjegojmë në pak minuta.
Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli e kanë shkatërruar pothuajse plotësisht flotën tradicionale detare të Iranit në një fushatë të madhe bombardimesh që nga 28 shkurti.
Për herë të parë në 36 vjet, Irani është në situatë ku duhet të zgjedhë një udhëheqës të ri suprem.
Shfaq më shumë
