Эмомалӣ Раҳмон, раисҷумҳури Тоҷикистон, ки ному навораш қариб ҳар рӯз ҳангоми боз кардани роҳу корхона, мактабу кӯдакистон, шинондани дарахту тамошои боғ, маҷлиси ҳукумат ё имзои қонуну амру фармон нашру пахш мешуд, қариб ду ҳафта боз дар маҳзари ом дида нашудааст.
Бобосӯфӣ Рауфӣ, писари Зафари Сӯфӣ, рӯзноманигор ва аз мунтақидони ҳукумати Тоҷикистон, дар Арманистон дастгир ва бо ёрии созмонҳои ҳомии ҳуқуқ раҳо шудааст. Ӯ 32-сола аст ва чанд соли охир ҳамроҳи хонаводааш дар Аврупо кору зиндагӣ дорад.
Баъзе аз ронандаҳои таксӣ дар шаҳри Душанбе аз он шикоят доранд, ки баъди барҳам додани аксар ширкатҳои таксиронӣ ва пайвастани онҳо ба барномаи "Ҷӯра" корашон мушкилу серхарҷ шудааст. Онҳо мегӯянд, чунин омил, яъне пойбанди як барнома кардани хадамот ба кори онҳо таъсири манфӣ гузошт.
Сарфи назар аз изҳороти ширкатҳои барқрасон дар Тоҷикистон, ки “барои тирамоҳу зимистон омодагии ҷиддӣ гирифтаанд”, шикоятҳо аз сатҳи хидматрасонии онҳо бештар шудааст. Масъулони ширкати “Барқи тоҷик” вуҷуди камбудҳоро дар кори таъмини сокинон бо барқ қисман мепазиранд.
Муассисаи илм ва фарҳанги Созмони Милал сабки суратнигории Камолиддини Беҳзод, яке аз мусаввирони бузурги мардуми форсизабонро ба мероси ғайримоддӣ ва фарҳангии ҷаҳон шомил кард. Дар зодгоҳаш, Ҳирот, ки ҳоло Толибон дар он фармонфармоӣ мекунанд, намоишгоҳе намондааст.
Оҷонси назорат дар соҳаи маориф ва илми Тоҷикистон мегӯяд, дар садҳо мактаби Тоҷикистон мушкили камбуди омӯзгоронро ошкор кард. Ба иттилои ин ниҳод, мактабҳо барои ҳалли ин мушкил аз нерӯи омӯзгорони ихтисосҳои дигар ва ё донишҷӯён истифода мекунанд.
Ёфтҳои бештар
