Qeveria e pakicës me mbështetjen e Gjukanoviqit - propozim për dalje nga kriza
Një nga drejtuesit e Frontit Demokratik, Milan Knezheviq, (në mes) dhe kryeministri i Malit të Zi, Zdravko Krivokapiq (djathtas), Podgoricë më 23 shtator 2020.
Nik Gjeloshaj, lider i Alternativës Shqiptare, subjekt ky opozitar në Mal të Zi, ka propozuar që ky vend të ketë një qeveri të pakicës, të drejtuar nga Lëvizja Qytetare URA e Dritan Abazoviqit, me subjektet parlamentare të pakicave kombëtare.
Zëvendëskryeministri i Malit të Zi, Abazoviq, tash për tash nuk e ka hedhur poshtë mundësinë e formimit të një qeverie të tillë. Zyrtarët aktualë të qeverisë malazeze e kanë vlerësuar si të rrezikshëm propozimin e Gjeloshajt, ndërkaq partia në pushtet, Fronti Demokratik, ka vlerësuar se një qeveri e tillë do të ishte jodemokratike dhe jolegjitime.
Kryeministri malazez, Zdravko Krivokapiq, ka deklaruar se formimi i një qeverie të pakicës, me sugjerimin e liderit të Alternativës Shqiptare, Nik Gjeloshaj, do të ishte një veprim i rrezikshëm.
“Ky do të ishte një veprim me rrezik të lartë dhe nuk e di se ku do ta çonte Malin e Zi. Nuk do të ishte mirë që dikush të mos e miratojë buxhetin, ndërkaq se kush do ta zbatojë atë është së paku e rëndësishme”, tha Krivokapiq, më 25 nëntor.
Sipas propozimit të Gjeloshajt, në qeveri do të hynin partitë parlamentare nacionale dhe një pjesë e partive qytetare, të udhëhequra nga Lëvizja Qytetare URA, e cila është në pushtet, ndërsa kryeministër do të duhej të ishte lideri i tyre, Dritan Abazoviq.
Atë qeveri, në parlament do të duhej ta mbështeste subjekti opozitar Partia Demokratike e Socialistëve (DPS) e Millo Gjukanoviqit. Por, ajo nuk ka dhënë ndonjë deklaratë lidhur me këtë rast.
“Që qeveria të ketë mbështetjen e DPS-së, me kushtin që ajo të mos jetë pjesë e Qeverisë. Në këtë mënyrë, në vitin e ardhshëm të fokusohemi në integrimet evropiane, në radhë të parë në luftën kundër korrupsionit, krimit, për të filluar përmbushjen e kërkesave të Komisionit Evropian në kapitujt 23 dhe 24. Krahas kësaj, të punojmë edhe për zhvillimin ekonomik dhe të standardit të qytetarëve, si dhe për qetësimin e tensioneve politike në Mal të Zi”, ka thënë Gjeloshaj për Radion Evropa e Lirë.
Lidhur me propozimin e kreut të Alternativës Shqiptare, Nik Gjeloshaj, për formimin e një qeverie të pakicës, si rrugë për zgjidhjen e krizës së pushtetit në Mal të Zi, deputetët e shumicës së partive që do ta bënin një qeveri të tillë, u janë shmangur deklarimeve nëse kjo iniciativë do të ishte e pranueshme për ta.
E përkthyer në gjuhën e numrave, partitë që do të përbënin qeverinë e pakicës i kanë 14 deputetë në parlament dhe kanë nevojë për mbështetjen e 30 deputetëve të DPS-së. Parlamenti ka 81 deputetë.
Pse qeveria e pakicës?
Partia Demokratike e Socialistëve (DPS), ka një histori të gjatë të marrëdhënieve të koalicionit me partitë e pakicave në Mal të Zi.
Kur DPS-ja, pas tri dekadash qeverisje, vitin e kaluar kaloi në opozitë, partitë e pakicave e ndanë fatin e saj. Qeveria e re, Fronti Demokratik (DF) pro serb, Demokratët dhe URA, përmendën vetëm në mënyrë deklarative hyrjen e pakicave në qeveri. Këto parti, më 4 dhjetor të vitit të kaluar, votuan për një qeveri të ekspertëve, pothuajse njëetnike dhe e afërt me Kishën Ortodokse Serbe, me në krye Zdravko Krivokapiqin.
Që nga fillimi, qeveria ka qenë nën sulmin e kritikave të Frontit Demokratik, për shkak se në qeveri nuk janë përfaqësuesit e saj politik.
Pas dështimit të negociatave disamujore për ristrukturimin e qeverisë së Krivokapiqit, Fronti Demokratik bëri një “ofertë të fundit”, një platformë për tejkalimin e krizës, e cila praktikisht nënkupton zgjedhjen e qeverisë së re dhe largimin e Krivokapiqit. Qeveria nuk e ka mbështetjen e Frontit Demokratik dhe me këtë as shumicën parlamentare të 41 deputetëve.
Platforma e Frontit Demokratik nuk ka hasur në mbështetjen e URA-s, e cila ka thënë se ky është një dokument që tashmë është parë dhe në të cilin nuk ka asgjë të re.
URA nuk e komenton ofertën e Gjeloshajt
Nga URA nuk kanë dashur të komentojnë për Radion Evropa e Lirë nismën e liderit të Alternativës Shqiptare.
Megjithatë, lideri i URA-s, Dritan Abazoviq, më 18 nëntor, nuk e ka përjashtuar mundësinë e formimit të qeverisë së pakicës.
“Qeveria e pakicës ekziston si opsion, por nuk e di se si mund të arrihet deri tek ajo, për shkak se qeveria ekzistuese po funksionon, pavarësisht problemeve. A mund të bëhet e pakicës, si ristrukturimpolitik, teknik...”, u ka thënë gazetarëve Abazoviq në qendrën për media.
Nënkryetari i URA, Goran Gjuroviç kujtoi se URA kishte ofertë nga DPS-ja për një qeveri të pakicës, pas zgjedhjeve në gusht të vitit të kaluar, kur DPS-ja humbi pushtetin. URA e kishte refuzuar atë ofertë dhe bashkëpunoi me Frontin Demokratik dhe Demokratët për formimin e një qeverie të ekspertëve.
Ura me katër deputetë është “guri në peshore” ndërmjet 40 deputetëve të opozitës aktuale që përvëhet prej DPS-së, partive të pakicave dhe disa subjekteve qytetare dhe në anën tjetër, Frontit Demokratik dhe Demokratëve që kanë 37 deputetë.
Përbërja e parlamentit të Malit të Zi, sipas rezultateve preliminare
Përbërja e parlamentit të Malit të Zi, sipas rezultateve preliminare
Gjeloshaj: Konsultimet janë duke vazhduar
Lideri i Alternativës Shqiptare, Nik Gjjeloshaj, duke iu përgjigjur pyetjes nëse ka mbështetjen e partive të tjera politike, të cilat sipas propozimit të tij, mund të marrin pjesë në qeverinë e re potenciale, thekson se janë duke u bërë konsultime të rregullta edhe me partitë e pakicave tjera.
Gjeloshaj thotë që propozimi i është paraqitur edhe një pjese të bashkësisë ndërkombëtare.
“Në kontaktet tona joformale me bashkësinë ndërkombëtare dhe me partnerët tonë në opozitë, e kemi paraqitur planin, ndërkaq që kemi dërguar porosi edhe për ata që aktualisht janë në njëfarë shumice parlamentare. Shpresoj se këtë vit do t’ia arrijmë që të fillojmë realizimin e këtij plani, nëse ka vullnet dhe dëshirë, pra nëse propozimi ynë është i pranueshëm”, theksoi Gjeloshaj.
Partia Boshnjake: Edhe modeli i Gjeloshajt është në tavolinë
Në qeverinë e pakicës, përveç URA-s, e cila është aktualisht në pushtet, do të hynin edhe partitë kombëtare të shqiptarëve dhe të boshnjakëve, si dhe partitë qytetare nga opozita, Socialdemokratët e Ivan Brajoviqit, Partia Socialdemokrate dhe Partia Liberale.
Zëdhënësi i Partisë Boshnjake, Adell Omeragiq, konfirmon për Radion Evropa e Lirë se po zhvillohen bisedime intensive në nivel të partive të pakicave kombëtare, për modelet e tejkalimit të krizës aktuale politike.
“Modeli i propozuar nga Gjeloshaj është gjithsesi model për të cilin kemi biseduar në periudhën e kaluar. Nuk është i vetmi, por ai është modeli për të cilin po bisedojmë. Para nesh kemi ende mjaft bisedime. Të gjithë e kanë të qartë që qeveria aktuale e ka humbur legjitimitetin, se atë qeveri e mbështet mbase vetëm një deputet në Parlamentin malazez”, tha Omeragiq.
Ai thekson që qysh tash duhet “të mendohet për zgjedhjet e jashtëzakonshme parlamentare, ndërkaq që atyre zgjedhjeve gjithsesi duhet t’u paraprijë një qeveri e pakicës ose kalimtare”.
Omeragiq paralajmëroi që së shpejti mund të pranohet platforma e përbashkët e partive të pakicave kombëtare.
Mali i Zi, 15 vjet shtet në 15 foto
1/152006 - REFERENDUMI
Festimet shpërthyen në Podgoricë, pas rezultatit të referendumit. Në votim morën pjesë 86.5 për qind e personave me të drejtë vote - 55.5 për qind e mbështetën pavarësimin, përderisa 44.5 për qind e qytetarëve dëshiruan të ruanin shtetin e përbashkët me Serbinë.
Pesëmbëdhjetë vjet kanë kaluar që nga 21 maji i vitit 2006, kur Mali i Zi vendosi, nëpërmjet një referendumi, ta rikthente pavarësinë e tij.
Shteti ballkanik kishte fituar fillimisht pavarësinë më 1878, në Kongresin e Berlinit, për t’u bërë shteti i 27-të sovran në botë.
Pas Luftës së Parë Botërore, Mali i Zi ishte aneksuar nga Serbia më 1918, me pëlqimin e fuqive të mëdha, ndërsa dinastia e tij ishte rrëzuar, për t’u bërë pjesë e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.
Si pjesë e atij komuniteti, Mali i Zi hyri në Luftën e Dytë Botërore, pas së cilës u bë njëra nga gjashtë republikat e Republikës Socialiste Federale të Jugosllavisë.
Në fillimin e viteve të 90-ta të shekullit të 20-të, në kohën e shpërbërjes së Jugosllavisë, Mali i Zi mbeti në një federatë dyanëtarëshe me Serbinë, Republikën Federale të Jugosllavisë, e cila më pas u transformua në Unionin Shtetëror të Serbisë dhe Malit të Zi.
Me ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, Mali i Zi arriti të luftonte për të drejtën për mbajtje të një referendumi për pavarësim, i cili u mbajt më 21 maj të 2006-s. (Përgatiti: Trim Haliti)
2/152007 - MBLEDHJA E PARË E KUVENDIT MALAZIAS
Kuvendi i Malit të Zi mbajti mbledhjen e parë, ku miratoi Kushtetutën e vendit, e cila përcaktoi përdorimin e gjuhës, himnit dhe flamurit të shtetit.
Mali i Zi është njohur nga 182 shtete. E para që e njohu ishte Islanda.
Pesëmbëdhjetë vjet kanë kaluar që nga 21 maji i vitit 2006, kur Mali i Zi vendosi, nëpërmjet një referendumi, ta rikthente pavarësinë e tij.
Shteti ballkanik kishte fituar fillimisht pavarësinë më 1878, në Kongresin e Berlinit, për t’u bërë shteti i 27-të sovran në botë.
Pas Luftës së Parë Botërore, Mali i Zi ishte aneksuar nga Serbia më 1918, me pëlqimin e fuqive të mëdha, ndërsa dinastia e tij ishte rrëzuar, për t’u bërë pjesë e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.
Si pjesë e atij komuniteti, Mali i Zi hyri në Luftën e Dytë Botërore, pas së cilës u bë njëra nga gjashtë republikat e Republikës Socialiste Federale të Jugosllavisë.
Në fillimin e viteve të 90-ta të shekullit të 20-të, në kohën e shpërbërjes së Jugosllavisë, Mali i Zi mbeti në një federatë dyanëtarëshe me Serbinë, Republikën Federale të Jugosllavisë, e cila më pas u transformua në Unionin Shtetëror të Serbisë dhe Malit të Zi.
Me ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, Mali i Zi arriti të luftonte për të drejtën për mbajtje të një referendumi për pavarësim, i cili u mbajt më 21 maj të 2006-s. (Përgatiti: Trim Haliti)
3/152008 - INVESTIMET RUSE DHE MADONNA
Vitet e para të pavarësisë u shënuan nga një zhvillim i shpejtë ekonomik dhe investime të mëdha në patundshmëri, kryesisht nga investitorë rusë, veçanërisht në zonat bregdetare.
U mbajt koncerti më i madh dhe më i shtrenjtë në historinë e Malit të Zi. U raportua se koncerti dyorësh i yllit botëror të muzikës pop, Madonna, në plazhin e Jazit, afër Budvës, kushtoi 5.3 milionë euro.
Pesëmbëdhjetë vjet kanë kaluar që nga 21 maji i vitit 2006, kur Mali i Zi vendosi, nëpërmjet një referendumi, ta rikthente pavarësinë e tij.
Shteti ballkanik kishte fituar fillimisht pavarësinë më 1878, në Kongresin e Berlinit, për t’u bërë shteti i 27-të sovran në botë.
Pas Luftës së Parë Botërore, Mali i Zi ishte aneksuar nga Serbia më 1918, me pëlqimin e fuqive të mëdha, ndërsa dinastia e tij ishte rrëzuar, për t’u bërë pjesë e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.
Si pjesë e atij komuniteti, Mali i Zi hyri në Luftën e Dytë Botërore, pas së cilës u bë njëra nga gjashtë republikat e Republikës Socialiste Federale të Jugosllavisë.
Në fillimin e viteve të 90-ta të shekullit të 20-të, në kohën e shpërbërjes së Jugosllavisë, Mali i Zi mbeti në një federatë dyanëtarëshe me Serbinë, Republikën Federale të Jugosllavisë, e cila më pas u transformua në Unionin Shtetëror të Serbisë dhe Malit të Zi.
Me ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, Mali i Zi arriti të luftonte për të drejtën për mbajtje të një referendumi për pavarësim, i cili u mbajt më 21 maj të 2006-s. (Përgatiti: Trim Haliti)
4/152008 - "PESHKAQENËT" DHE "LUANESHAT"
Ekipi i Malit të Zi në vaterpolo fitoi vendin e parë në Kampionatin Evropian në Malaga, medalja e parë e artë për Malin e Zi të pavarur. Në finale, “peshkaqenët” mposhtën Serbinë.
Një sukses i ngjashëm u arrit katër vjet më vonë, nga lojtaret e hendbollit, të cilat u bënë kampione të Evropës, në kampionatin e zhvilluar në Beograd. “Luaneshat” mundën Norvegjinë.
Pesëmbëdhjetë vjet kanë kaluar që nga 21 maji i vitit 2006, kur Mali i Zi vendosi, nëpërmjet një referendumi, ta rikthente pavarësinë e tij.
Shteti ballkanik kishte fituar fillimisht pavarësinë më 1878, në Kongresin e Berlinit, për t’u bërë shteti i 27-të sovran në botë.
Pas Luftës së Parë Botërore, Mali i Zi ishte aneksuar nga Serbia më 1918, me pëlqimin e fuqive të mëdha, ndërsa dinastia e tij ishte rrëzuar, për t’u bërë pjesë e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.
Si pjesë e atij komuniteti, Mali i Zi hyri në Luftën e Dytë Botërore, pas së cilës u bë njëra nga gjashtë republikat e Republikës Socialiste Federale të Jugosllavisë.
Në fillimin e viteve të 90-ta të shekullit të 20-të, në kohën e shpërbërjes së Jugosllavisë, Mali i Zi mbeti në një federatë dyanëtarëshe me Serbinë, Republikën Federale të Jugosllavisë, e cila më pas u transformua në Unionin Shtetëror të Serbisë dhe Malit të Zi.
Me ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, Mali i Zi arriti të luftonte për të drejtën për mbajtje të një referendumi për pavarësim, i cili u mbajt më 21 maj të 2006-s. (Përgatiti: Trim Haliti)
5/152010 - KANDIDATURA PËR ANËTARËSIM NË BE
Mali i Zi u bë kandidat për anëtarësim në Bashkimin Evropian, dhe hapi negociatat më 2021. Deri më tani, të gjithë kapitujt janë hapur, dhe tre prej tyre janë mbyllur përkohësisht. Shteti ka më së shumti probleme me përmbushjen e standardeve të zbatimit të ligjit.
Pesëmbëdhjetë vjet kanë kaluar që nga 21 maji i vitit 2006, kur Mali i Zi vendosi, nëpërmjet një referendumi, ta rikthente pavarësinë e tij.
Shteti ballkanik kishte fituar fillimisht pavarësinë më 1878, në Kongresin e Berlinit, për t’u bërë shteti i 27-të sovran në botë.
Pas Luftës së Parë Botërore, Mali i Zi ishte aneksuar nga Serbia më 1918, me pëlqimin e fuqive të mëdha, ndërsa dinastia e tij ishte rrëzuar, për t’u bërë pjesë e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.
Si pjesë e atij komuniteti, Mali i Zi hyri në Luftën e Dytë Botërore, pas së cilës u bë njëra nga gjashtë republikat e Republikës Socialiste Federale të Jugosllavisë.
Në fillimin e viteve të 90-ta të shekullit të 20-të, në kohën e shpërbërjes së Jugosllavisë, Mali i Zi mbeti në një federatë dyanëtarëshe me Serbinë, Republikën Federale të Jugosllavisë, e cila më pas u transformua në Unionin Shtetëror të Serbisë dhe Malit të Zi.
Me ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, Mali i Zi arriti të luftonte për të drejtën për mbajtje të një referendumi për pavarësim, i cili u mbajt më 21 maj të 2006-s. (Përgatiti: Trim Haliti)
6/152013 - PARADA E KRENARISË
Parada e parë e Krenarisë në Malin e Zi u mbajt në Budvë, ku u zhvilluan përleshje të ashpra mes policisë dhe kundërshtuesve të marshit. Shumë persona u lënduan, dhe shumë të tjerë u arrestuan.
Parada u përkrah nga ambasadat, organizatat ndërkombëtare dhe qeveria e Malit të Zi. Organizimet e ardhshme ishin më të qeta, e më të shpeshta. Shtatë vjet më vonë, Kuvendi i Malit të Zi miratoi Ligjin për partneritetet civile mes personave të gjinisë së njëjtë, zbatimi i të cilit pritet të fillojë këtë vit.
Pesëmbëdhjetë vjet kanë kaluar që nga 21 maji i vitit 2006, kur Mali i Zi vendosi, nëpërmjet një referendumi, ta rikthente pavarësinë e tij.
Shteti ballkanik kishte fituar fillimisht pavarësinë më 1878, në Kongresin e Berlinit, për t’u bërë shteti i 27-të sovran në botë.
Pas Luftës së Parë Botërore, Mali i Zi ishte aneksuar nga Serbia më 1918, me pëlqimin e fuqive të mëdha, ndërsa dinastia e tij ishte rrëzuar, për t’u bërë pjesë e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.
Si pjesë e atij komuniteti, Mali i Zi hyri në Luftën e Dytë Botërore, pas së cilës u bë njëra nga gjashtë republikat e Republikës Socialiste Federale të Jugosllavisë.
Në fillimin e viteve të 90-ta të shekullit të 20-të, në kohën e shpërbërjes së Jugosllavisë, Mali i Zi mbeti në një federatë dyanëtarëshe me Serbinë, Republikën Federale të Jugosllavisë, e cila më pas u transformua në Unionin Shtetëror të Serbisë dhe Malit të Zi.
Me ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, Mali i Zi arriti të luftonte për të drejtën për mbajtje të një referendumi për pavarësim, i cili u mbajt më 21 maj të 2006-s. (Përgatiti: Trim Haliti)
7/152015 - PROTESTAT E OPOZITËS
Protestat e para të mëdha opozitare u mbajtën para ndërtesës së Kuvendit të Malit të Zi, në të cilat përfaqësuesit e Fronit Demokratik proserb i kërkuan autoriteteve të atëhershme nga Partia Demokratike e Socialistëve që të formonin një qeveri kalimtare, dhe të mbanin zgjedhje të lira.
Ata vendosën tenda, të cilat policia i hoqi pas njëzet ditësh.
Kulmi i protestës u shënua më 24 tetor, kur një masë njerëzish, e udhëhequr nga krerët e FD-së, u përpoqën të hynin me forcë në Kuvend – por u ndalën nga policia. Në protesta u lënduan 40 persona.
Pesëmbëdhjetë vjet kanë kaluar që nga 21 maji i vitit 2006, kur Mali i Zi vendosi, nëpërmjet një referendumi, ta rikthente pavarësinë e tij.
Shteti ballkanik kishte fituar fillimisht pavarësinë më 1878, në Kongresin e Berlinit, për t’u bërë shteti i 27-të sovran në botë.
Pas Luftës së Parë Botërore, Mali i Zi ishte aneksuar nga Serbia më 1918, me pëlqimin e fuqive të mëdha, ndërsa dinastia e tij ishte rrëzuar, për t’u bërë pjesë e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.
Si pjesë e atij komuniteti, Mali i Zi hyri në Luftën e Dytë Botërore, pas së cilës u bë njëra nga gjashtë republikat e Republikës Socialiste Federale të Jugosllavisë.
Në fillimin e viteve të 90-ta të shekullit të 20-të, në kohën e shpërbërjes së Jugosllavisë, Mali i Zi mbeti në një federatë dyanëtarëshe me Serbinë, Republikën Federale të Jugosllavisë, e cila më pas u transformua në Unionin Shtetëror të Serbisë dhe Malit të Zi.
Me ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, Mali i Zi arriti të luftonte për të drejtën për mbajtje të një referendumi për pavarësim, i cili u mbajt më 21 maj të 2006-s. (Përgatiti: Trim Haliti)
8/152015 - AUTOSTRADA
Nisi ndërtimi i segmentit të parë të autostradës në Malin e Zi, nga një kompani kineze. Ndonëse ishte paraparë të kryhej më 2019, rruga nuk është përfunduar ende.
Projekti e ka zhytur Malin e Zi në një borxh të madh, që po rëndon mbi ekonominë e tij, të prekur edhe nga pandemia e COVID-19.
Pesëmbëdhjetë vjet kanë kaluar që nga 21 maji i vitit 2006, kur Mali i Zi vendosi, nëpërmjet një referendumi, ta rikthente pavarësinë e tij.
Shteti ballkanik kishte fituar fillimisht pavarësinë më 1878, në Kongresin e Berlinit, për t’u bërë shteti i 27-të sovran në botë.
Pas Luftës së Parë Botërore, Mali i Zi ishte aneksuar nga Serbia më 1918, me pëlqimin e fuqive të mëdha, ndërsa dinastia e tij ishte rrëzuar, për t’u bërë pjesë e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.
Si pjesë e atij komuniteti, Mali i Zi hyri në Luftën e Dytë Botërore, pas së cilës u bë njëra nga gjashtë republikat e Republikës Socialiste Federale të Jugosllavisë.
Në fillimin e viteve të 90-ta të shekullit të 20-të, në kohën e shpërbërjes së Jugosllavisë, Mali i Zi mbeti në një federatë dyanëtarëshe me Serbinë, Republikën Federale të Jugosllavisë, e cila më pas u transformua në Unionin Shtetëror të Serbisë dhe Malit të Zi.
Me ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, Mali i Zi arriti të luftonte për të drejtën për mbajtje të një referendumi për pavarësim, i cili u mbajt më 21 maj të 2006-s. (Përgatiti: Trim Haliti)
9/152016 - CHARLES DHE CAMILLA
Princi Charles dhe dukesha Camilla bënë një vizitë zyrtare në Malin e Zi, e para nga pjesëtarë të familjes mbretërore britanike në Malin e Zi të pavarur. Ata nisën vizitën në Cetinje, ku i priti presidenti Filip Vujanoviq.
Pesëmbëdhjetë vjet kanë kaluar që nga 21 maji i vitit 2006, kur Mali i Zi vendosi, nëpërmjet një referendumi, ta rikthente pavarësinë e tij.
Shteti ballkanik kishte fituar fillimisht pavarësinë më 1878, në Kongresin e Berlinit, për t’u bërë shteti i 27-të sovran në botë.
Pas Luftës së Parë Botërore, Mali i Zi ishte aneksuar nga Serbia më 1918, me pëlqimin e fuqive të mëdha, ndërsa dinastia e tij ishte rrëzuar, për t’u bërë pjesë e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.
Si pjesë e atij komuniteti, Mali i Zi hyri në Luftën e Dytë Botërore, pas së cilës u bë njëra nga gjashtë republikat e Republikës Socialiste Federale të Jugosllavisë.
Në fillimin e viteve të 90-ta të shekullit të 20-të, në kohën e shpërbërjes së Jugosllavisë, Mali i Zi mbeti në një federatë dyanëtarëshe me Serbinë, Republikën Federale të Jugosllavisë, e cila më pas u transformua në Unionin Shtetëror të Serbisë dhe Malit të Zi.
Me ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, Mali i Zi arriti të luftonte për të drejtën për mbajtje të një referendumi për pavarësim, i cili u mbajt më 21 maj të 2006-s. (Përgatiti: Trim Haliti)
10/152016 - PËRPJEKJA PËR GRUSHT SHTETI
Në ditën e zgjedhjeve parlamentare në tetorin e 2016-s, zyra e prokurorit të Malit të Zi dhe policia njoftuan se kishin penguar një komplot nga disa persona për të pushtuar ndërtesën e Qeverisë dhe për të vrarë kryeministrin Milo Gjukanoviq, në një përpjekje për të bllokuar hyrjen e Malit të Zi në NATO.
Në hetimet dhe gjykimin që pasoi, 14 persona, përfshirë udhëheqës të Frontit Demokratik, disa qytetarë serbë dhe dy rusë, u akuzuan për përpjekje për terrorizëm. Në majin e vitit 2019, ata u dënuan me gjithsej 70 vjet burgim, por në shkurtin e 2021-s, Gjykata e Apelit e Malit të Zi e anuloi vendimin dhe e ktheu rastin në rigjykim.
Pesëmbëdhjetë vjet kanë kaluar që nga 21 maji i vitit 2006, kur Mali i Zi vendosi, nëpërmjet një referendumi, ta rikthente pavarësinë e tij.
Shteti ballkanik kishte fituar fillimisht pavarësinë më 1878, në Kongresin e Berlinit, për t’u bërë shteti i 27-të sovran në botë.
Pas Luftës së Parë Botërore, Mali i Zi ishte aneksuar nga Serbia më 1918, me pëlqimin e fuqive të mëdha, ndërsa dinastia e tij ishte rrëzuar, për t’u bërë pjesë e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.
Si pjesë e atij komuniteti, Mali i Zi hyri në Luftën e Dytë Botërore, pas së cilës u bë njëra nga gjashtë republikat e Republikës Socialiste Federale të Jugosllavisë.
Në fillimin e viteve të 90-ta të shekullit të 20-të, në kohën e shpërbërjes së Jugosllavisë, Mali i Zi mbeti në një federatë dyanëtarëshe me Serbinë, Republikën Federale të Jugosllavisë, e cila më pas u transformua në Unionin Shtetëror të Serbisë dhe Malit të Zi.
Me ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, Mali i Zi arriti të luftonte për të drejtën për mbajtje të një referendumi për pavarësim, i cili u mbajt më 21 maj të 2006-s. (Përgatiti: Trim Haliti)
11/152017 - NATO DHE PENCE
Mali i Zi u bë anëtar i NATO-s, pas aprovimit të anëtarësimit nga deputetët e Kuvendit të Malit të Zi më 28 prill, në Cetinje.
Anëtarësimi u parapri nga kundërshtime të ashpra nga Fronti Demokratik proserb, mbështetësit e të cilit protestuan para ndërtesës ku po zhvillohej seanca, bashkë me disa organizata të tjera, të cilat dogjën flamurin e NATO-s. Rrugës drejt anëtarësimit, Mali i Zi pati edhe një kundërshtar të fuqishëm në skenën ndërkombëtare – Rusinë.
Në të njëjtin vit, nënpresidenti i Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Mike Pence, e vizitoi Malin e Zi. Ai foli me zyrtarët malazias për sigurinë në rajon, ndikimin rus dhe integrimin euroatlantik.
Pesëmbëdhjetë vjet kanë kaluar që nga 21 maji i vitit 2006, kur Mali i Zi vendosi, nëpërmjet një referendumi, ta rikthente pavarësinë e tij.
Shteti ballkanik kishte fituar fillimisht pavarësinë më 1878, në Kongresin e Berlinit, për t’u bërë shteti i 27-të sovran në botë.
Pas Luftës së Parë Botërore, Mali i Zi ishte aneksuar nga Serbia më 1918, me pëlqimin e fuqive të mëdha, ndërsa dinastia e tij ishte rrëzuar, për t’u bërë pjesë e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.
Si pjesë e atij komuniteti, Mali i Zi hyri në Luftën e Dytë Botërore, pas së cilës u bë njëra nga gjashtë republikat e Republikës Socialiste Federale të Jugosllavisë.
Në fillimin e viteve të 90-ta të shekullit të 20-të, në kohën e shpërbërjes së Jugosllavisë, Mali i Zi mbeti në një federatë dyanëtarëshe me Serbinë, Republikën Federale të Jugosllavisë, e cila më pas u transformua në Unionin Shtetëror të Serbisë dhe Malit të Zi.
Me ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, Mali i Zi arriti të luftonte për të drejtën për mbajtje të një referendumi për pavarësim, i cili u mbajt më 21 maj të 2006-s. (Përgatiti: Trim Haliti)
12/152018 - VITI I HUMANITETIT
Tatjana Vukiqeviq nga Nikshiqi i dhuroi njërën veshkë një fqinji 20 vjet më të ri. Ky gjest i motivoi edhe disa bashkëqytetarë të Tatjanës që të veprojnë njëjtë.
Në të njëjtin vit, Nina Vojinoviq nga Nikshiqi i dhuroi njërën veshkë një të riu të panjohur, ndërsa më pas të tjerët ndoqën shembullin e saj.
Pesëmbëdhjetë vjet kanë kaluar që nga 21 maji i vitit 2006, kur Mali i Zi vendosi, nëpërmjet një referendumi, ta rikthente pavarësinë e tij.
Shteti ballkanik kishte fituar fillimisht pavarësinë më 1878, në Kongresin e Berlinit, për t’u bërë shteti i 27-të sovran në botë.
Pas Luftës së Parë Botërore, Mali i Zi ishte aneksuar nga Serbia më 1918, me pëlqimin e fuqive të mëdha, ndërsa dinastia e tij ishte rrëzuar, për t’u bërë pjesë e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.
Si pjesë e atij komuniteti, Mali i Zi hyri në Luftën e Dytë Botërore, pas së cilës u bë njëra nga gjashtë republikat e Republikës Socialiste Federale të Jugosllavisë.
Në fillimin e viteve të 90-ta të shekullit të 20-të, në kohën e shpërbërjes së Jugosllavisë, Mali i Zi mbeti në një federatë dyanëtarëshe me Serbinë, Republikën Federale të Jugosllavisë, e cila më pas u transformua në Unionin Shtetëror të Serbisë dhe Malit të Zi.
Me ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, Mali i Zi arriti të luftonte për të drejtën për mbajtje të një referendumi për pavarësim, i cili u mbajt më 21 maj të 2006-s. (Përgatiti: Trim Haliti)
13/152019 - PROTESTAT QYTETARE
Protestat më të mëdha qytetare në Malin e Zi u mbajtën më 2019, të organizuara nga lëvizja “Rezisto”. Mijëra qytetarë protestuan për muaj me radhë, pas zbulimit të aferës “Zarfi”, që ekspozoi korrupsionin politik të qeverisë.
Qytetarët kërkuan dorëheqjen e udhëheqësve të shtetit malazias, të qeverisë dhe të gjyqësorit, duke i mbajtur ata përgjegjës për korrupsion të vazhdueshëm. Protestat u dobësuan, pasi atyre iu bashkuan partitë opozitare.
Pesëmbëdhjetë vjet kanë kaluar që nga 21 maji i vitit 2006, kur Mali i Zi vendosi, nëpërmjet një referendumi, ta rikthente pavarësinë e tij.
Shteti ballkanik kishte fituar fillimisht pavarësinë më 1878, në Kongresin e Berlinit, për t’u bërë shteti i 27-të sovran në botë.
Pas Luftës së Parë Botërore, Mali i Zi ishte aneksuar nga Serbia më 1918, me pëlqimin e fuqive të mëdha, ndërsa dinastia e tij ishte rrëzuar, për t’u bërë pjesë e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.
Si pjesë e atij komuniteti, Mali i Zi hyri në Luftën e Dytë Botërore, pas së cilës u bë njëra nga gjashtë republikat e Republikës Socialiste Federale të Jugosllavisë.
Në fillimin e viteve të 90-ta të shekullit të 20-të, në kohën e shpërbërjes së Jugosllavisë, Mali i Zi mbeti në një federatë dyanëtarëshe me Serbinë, Republikën Federale të Jugosllavisë, e cila më pas u transformua në Unionin Shtetëror të Serbisë dhe Malit të Zi.
Me ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, Mali i Zi arriti të luftonte për të drejtën për mbajtje të një referendumi për pavarësim, i cili u mbajt më 21 maj të 2006-s. (Përgatiti: Trim Haliti)
14/152020 - KISHA SERBE
Viti i kaluar u shënua nga procese gjyqësore dhe protesta masive të organizuara nga Kisha Ortodokse Serbe në Malin e Zi, kundër miratimit të Ligjit për Liritë Fetare, i cili parasheh që pronat për të cilat kisha nuk ka dëshmi pronësie të bëhen prona shtetërore.
Dhjetëra mijëra besimtarë nga të gjitha qytetet e Malit të Zi morën pjesë në liturgjitë e organizuara, dhe ata u udhëhoqën nga mitropoliti Amfilohije, i cili vdiq në nëntor nga koronavirusi.
Pesëmbëdhjetë vjet kanë kaluar që nga 21 maji i vitit 2006, kur Mali i Zi vendosi, nëpërmjet një referendumi, ta rikthente pavarësinë e tij.
Shteti ballkanik kishte fituar fillimisht pavarësinë më 1878, në Kongresin e Berlinit, për t’u bërë shteti i 27-të sovran në botë.
Pas Luftës së Parë Botërore, Mali i Zi ishte aneksuar nga Serbia më 1918, me pëlqimin e fuqive të mëdha, ndërsa dinastia e tij ishte rrëzuar, për t’u bërë pjesë e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.
Si pjesë e atij komuniteti, Mali i Zi hyri në Luftën e Dytë Botërore, pas së cilës u bë njëra nga gjashtë republikat e Republikës Socialiste Federale të Jugosllavisë.
Në fillimin e viteve të 90-ta të shekullit të 20-të, në kohën e shpërbërjes së Jugosllavisë, Mali i Zi mbeti në një federatë dyanëtarëshe me Serbinë, Republikën Federale të Jugosllavisë, e cila më pas u transformua në Unionin Shtetëror të Serbisë dhe Malit të Zi.
Me ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, Mali i Zi arriti të luftonte për të drejtën për mbajtje të një referendumi për pavarësim, i cili u mbajt më 21 maj të 2006-s. (Përgatiti: Trim Haliti)
15/152020 - NDËRRIMI I PUSHTETIT
Në zgjedhjet parlamentare të mbajtura më 30 gusht, në Malin e Zi, qeveria u ndërrua pas tri dekadash. Fronti Demokratik proserb, demokratët dhe lëvizja qytetare URA fituan zgjedhjet.
Në dhjetor, u zgjodh qeveria e udhëhequr nga kryeministri Zdravko Krivokapiq, i cili, si person jopartiak, udhëhoqi bllokun opozitar në zgjedhje, pas sugjerimit të Kishës Ortodokse Serbe në Malin e Zi.
Partia Demokratike e Socialistëve e presidentit Milo Gjukanoviq doli në opozitë, përderisa ai vetë mbeti në postin e presidentit të Malit të Zi.
Pesëmbëdhjetë vjet kanë kaluar që nga 21 maji i vitit 2006, kur Mali i Zi vendosi, nëpërmjet një referendumi, ta rikthente pavarësinë e tij.
Shteti ballkanik kishte fituar fillimisht pavarësinë më 1878, në Kongresin e Berlinit, për t’u bërë shteti i 27-të sovran në botë.
Pas Luftës së Parë Botërore, Mali i Zi ishte aneksuar nga Serbia më 1918, me pëlqimin e fuqive të mëdha, ndërsa dinastia e tij ishte rrëzuar, për t’u bërë pjesë e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.
Si pjesë e atij komuniteti, Mali i Zi hyri në Luftën e Dytë Botërore, pas së cilës u bë njëra nga gjashtë republikat e Republikës Socialiste Federale të Jugosllavisë.
Në fillimin e viteve të 90-ta të shekullit të 20-të, në kohën e shpërbërjes së Jugosllavisë, Mali i Zi mbeti në një federatë dyanëtarëshe me Serbinë, Republikën Federale të Jugosllavisë, e cila më pas u transformua në Unionin Shtetëror të Serbisë dhe Malit të Zi.
Me ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, Mali i Zi arriti të luftonte për të drejtën për mbajtje të një referendumi për pavarësim, i cili u mbajt më 21 maj të 2006-s. (Përgatiti: Trim Haliti)
Previous slide
Next slide
Fronti Demokratik paralajmëron se pa të nuk do të ketë qeveri
Fronti Demokratik në pushtet ka thënë se një qeveri pa të, do të ishte jodemokratike, jolegjitime, diskriminuese, antievropiane dhe antiqytetëruese.
“Kushtetuta e Malit të Zi na obligon që një qeveri të tillë nuk mund ta pranojmë si të ligjshme dhe legjitime. Fronti Demokratik do t’i mbrojë vlerat themelore, mbi të cilat bazohet Mali i Zi. Ata duan një qeveri kukull me DPS-në që do të ndante në mënyrë të rrezikshme Malin e Zi”, tha njëri nga liderët e Frontit Demokratik, Nebojsha Medojeviq, i cili shtoi se do të dinë se si të luftojnë “për lirinë dhe të drejtat e tyre, me mjete paqësore dhe demokratike, si në Kuvend dhe si në rrugë”.
Kolegu i Medojeviqit nga Fronti Demokratik, Millan Knezheviq, më 19 nëntor, në Parlamentin e Malit të Zi e ka akuzuar liderin e URA-s, Dritan Abazoviqin, se kinse ai dëshiron që të bëhet kryeministër i qeverisë së pakicës, të cilën do ta mbështeste DPS-ja.
“Nuk është e vërtetë që Fronti Demokratik ka hequr dorë nga qeveria politike e ekspertëve. Dritan Abazoviqi e ka hedhur poshtë atë mundësi duke dëshiruar që të bëhet kryeministër dhe që të shqyrtohet modeli i qeverisë së pakicës”, tha Knezheviq.
Qeveria e pakicës, rrezik shumë i madh për partitë në pushtet
Srgjan Periq nga Organizata Kod, në një bisedë me Radion Evropa e Lirë vlerësoi që qeveria e pakicës do të ishte opsion tepër i rrezikshëm për cilëndo parti në pushtet, e cila do të angazhohej eventualisht në një aranzhim të tillë.
“Për mendimin tim, çfarëdolloj rikompozimi i disa partive në pushtet dhe bashkëpunimi me DPS-në nuk është real, sepse fatura (çmimi) politike i një manovre të tillë sigurisht që do të ishte shumë e lartë. Është e vërtetë se nga të gjithë përbërësit e qeverisë, URA ka potencialin më të madh të koalicionit, por URA, ashtu si dy partitë e tjera në pushtet, pati një fushatë të mprehtë kundër DPS-së për zgjedhjet e vitit të kaluar dhe do të ishte shumë e vështirë t’i shpjegohej votuesit ndryshimi i një kursi të tillë”, vlerësoi Periq.
Ai konsideron që Fronti Demokratik nuk do ta vështronte në mënyrë të qetë koalicionin eventual të URA-s dhe partive të pakicave, si dhe të një pjesë të opozitës me mbështetjen e DPS-së.
“Është e qartë se Fronti Demokratik (DF) do të kishte retorikë të mprehtë sepse një qeveri e tillë do të thoshte margjinalizimin e DF-së dhe kthimin në pozitat e para zgjedhjeve të gushtit”, tha Periq.
Kriza malazeze dhe bashkësia ndërkombëtare
Kriza politike në Mal të Zi ishte temë e bisedimeve të mbajtura në Podgoricë, në mes të nëntorit, me zyrtarë malazezë, përveç përfaqësuesve të Frontit Demokratik, nga i dërguari i veçantë i SHBA-së për Ballkanin Perëndimor, Gabriel Escobar.
Ai theksoi asokohe se qeveria aktuale e ka mbështetjen e plotë tëShteteve të Bashkuara të Amerikës (SHBA) dhe se Uashingtoni nuk duhet të vendosë për strukturën e qeverisë malazeze.
Ai shtoi se “DF-ja, tash për tash, nuk është një partner amerikan” për shkak të fokusit të tyre në ndarjet etnike, në vend të rindërtimit ekonomik.
