آنها این درخواست را همزمان با نشست شورای امنیت سازمان ملل درباره افغانستان مطرح میکنند؛ نشستی که یکی از موضوعات مهم آن، مسئله آموزش و حقوق زنان در افغانستان است.
نزدیک به یک هفته پس از این نشست، در شانزدهم جون، نشست دیگری در سازمان ملل برای تمدید مأموریت یوناما در افغانستان برگزار خواهد شد.
شماری از فعالان حقوق زن، تمدید مأموریت یوناما را برای افغانستان مهم میدانند، اما میگویند صرف ارائه گزارش نمیتواند درد زنان افغان را درمان کند؛ بلکه اقدامات عملی سازمان ملل در برابر حکومت طالبان میتواند دیدگاه این گروه نسبت به زنان را تغییر دهد.
سکوت و نرمش در برابر وضعیت کنونی، به معنای عادیپنداشتن رنج میلیونها زن افغان است
ژولیا پارسی، از فعالان حقوق زن به رادیو آزادی گفت: «مأموریت یوناما برای افغانستان اهمیت دارد، زیرا اکنون زنان بیش از هر زمان دیگری با محدودیتهای شدید روبهرو هستند. در چنین شرایطی، یوناما نباید صرفاً ناظر باشد، بلکه مسئولیت دارد تصویر واقعی وضعیت موجود را به جامعه جهانی ارائه کند. سکوت و نرمش در برابر وضعیت کنونی، به معنای عادیپنداشتن رنج میلیونها زن افغان است. اگر سازمان ملل در این زمینه موضع قاطع اتخاذ نکند، در برابر تاریخ پاسخگو خواهد بود. مشکلات زنان افغان نباید عادی تلقی شود؛ وضعیت زنان امروز بسیار وخیمتر از آن چیزی است که درباره آن گفته میشود.»
وژمه یعقوبی، یکی دیگر از فعالان حقوق زنان افغان، نیز به رادیو آزادی گفت:
«مأموریت یوناما زمانی میتواند مؤثر تلقی شود که گامهای عملی و ملموسی برای بهبود وضعیت مردم افغانستان، بهویژه زنان و دختران، بردارد. اما متأسفانه زنان و دختران در افغانستان همچنان با محدودیتهای گسترده در زمینه آموزش، کار و حضور اجتماعی روبهرو هستند و این محدودیتها روزبهروز افزایش مییابد. همچنین گزارشها و نگرانیهای فراوانی درباره بازداشتهای خودسرانه زنان و نقض حقوق اساسی آنان وجود دارد.»
مأموریت یوناما زمانی میتواند مؤثر تلقی شود که گامهای عملی و ملموسی برای بهبود وضعیت مردم افغانستان، بهویژه زنان و دختران، بردارد
آخرین نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره افغانستان نزدیک به چهار ماه پیش برگزار شده بود.
در آن نشست، مأموریت یوناما برای سه ماه دیگر تمدید شد و جورجیت گانیون وضعیت افغانستان را «نگرانکننده» توصیف کرد.
او گفته بود محدودیتهایی که طالبان بر آموزش و کار زنان وضع کردهاند، نه تنها زنان و دختران، بلکه کل جامعه افغانستان را تحت تأثیر قرار داده است.
وی همچنین هشدار داده بود که کاهش کمکهای بشردوستانه، کار نهادهای امدادرسان را برای مقابله با فقر و گرسنگی فزاینده و رساندن کمک به نیازمندان دشوارتر کرده است.
با آنکه حکومت طالبان تاکنون درباره نشست جدید شورای امنیت اظهار نظری نکرده، اما پیش از این بارها نسبت به تصمیمها و موضعگیریهای شورای امنیت انتقاد کرده و مدعی شده است که این شورا وضعیت افغانستان را بر اساس واقعیتهای موجود ارزیابی نکرده است.
این در حالی است که طالبان پس از بازگشت دوباره به قدرت، محدودیتهای گستردهای را بر زنان، از جمله در زمینه آموزش، اشتغال و حضور در عرصههای مختلف اجتماعی، اعمال کردهاند.
