اما به گفته مهاجران حاضر در نزدیک این مرکز، آنان با مشکلات جدی روبهرو اند.
آنان میگویند ازدحام مهاجران، نبود امکانات ابتدایی و کمبود کارمندان سبب شده که چندین شب و روز برای تکمیل این روند در همانجا سپری کنند.
محمد زمان میگوید که همراه با خانوادهاش از چهار روز به اینسو در انتظار تأیید اسناد خود مانده است.
او روز شنبه ۵ ثور به رادیو آزادی گفت:
امروز چهارمین روز است که در مرکز ناصرباغ در انتظار توکن هستم. ازدحام بسیار زیاد است، تنها به کسانی توکن میدهند که پول بدهند
اگر پول ندهی توکن نمیدهند. زنان، پیرمردان و کودکان همه در وضعیت بسیار بد قرار دارند و مهاجران با مشکلات سخت روبهرو اند. ما را از کمپها بیرون کردند و حالا اینجا ماندهایم. این ظلم بزرگی در برابر مهاجران است."
این مهاجران میگویند اگر از این مراکز توکن دریافت نکنند، در جمرود برای عبور به افغانستان ثبت نام نمیشوند و اجازه بازگشت به کشورشان را ندارند.
اما رنج این مهاجران در همینجا پایان نمییابد، زیرا آنان برای رسیدن به تورخم نیز ناگزیر اند در مسیر، مدت طولانی در انتظار بمانند.
شماری از مهاجران گیرمانده در راه به رادیو آزادی گفتهاند که در منطقه بیگیاری دهها موتر باربری حامل کوچهای مهاجران متوقف شده و به آنان گفته شده که به دلیل ازدحام در مرکز ترانزیتی حمزه بابا در لندیکوتل و همچنان تورخم، اجازه پیشروی داده نمیشود.
یکی از مهاجران بازگشتی که اکنون در بیگیاری منتظر رفتن به تورخم است و نخواست نامش در گزارش نشر شود، به رادیو آزادی گفت:
"موترهای ما را اینجا در بیگیاری متوقف کردهاند و میگویند در کمپ حمزه بابا ازدحام زیاد است. پنج شب میشود که در سرک میگذرانیم، نه غذا است و نه آب آشامیدنی. کرایه موتر هم هر روز بالای ما چارج میشود. نمیدانیم چه کنیم. اگر آنجا ازدحام است، پس چرا ما را مجبور کردند که بار کنیم؟ اصلأ آنان میخواهند افغانها چنین خوار شوند."
شورای سراسری مهاجران افغان در خیبرپختونخوا نیز این مشکلات مهاجران بازگشت کننده را تأیید میکند.
بریالی میاخیل مسئول این شورا، روز شنبه ۵ ثور به رادیو آزادی گفت که افزون بر این مشکلات، مهاجران به دلیل توقف موترهای باربری مجبور به پرداخت کرایههای سنگین نیز شدهاند که بسیاری توان پرداخت آن را ندارند.
او گفت:
این موترها اگر ده تا پانزده روز در راه متوقف بمانند، کرایهها بسیار بالا میرود. پیش از این ۶۰ هزار میگرفتند، اما حالا ۱۶۰ هزار میگیرند
در عین حال به مهاجران فشار میآورند که هرچه زودتر خارج شوند. مردم مجبور اند موتر پیدا کنند و روزها را در لاریها سپری کنند، زیرا اینجا با بیعزتی روبهرو میشوند. افغانها با وضعیت بسیار دشوار روبهرو اند و هیچکس صدای آنان را نمی شنود."
در همین حال، سفارت افغانستان تحت کنترول طالبان در اسلامآباد گفته است که بهتازگی سفیرش در دیدار با مسئول کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور مهاجران، درباره مشکلات موجود در مراکز ثبت مهاجران گفتگو کرده است.
در اعلامیه این سفارت که روز جمعه ۴ ثور نشر شده، به نقل از سردار احمد شکیب سفیر حکومت طالبان در سفارت تحت کنترولش در پاکستان آمده که مهاجرین افغان در مراکز ثبت با مشکلات جدی روبهرو هستند؛ از جمله انتظار های طولانی در صفها، گرمای شدید هوا و کمبود امکانات ابتدایی، که وضعیت را برای آنان دشوار ساخته است.
اعلامیه افزوده که آقای شکیب خواستار افزایش ظرفیت مراکز ثبتنام، افزایش کارمندان «یو ان اچ سی آر»، استفاده از موترهای سیار و ایجاد سیستم رسیدگی به شکایات شده و روی جلوگیری از بدرفتاری با مهاجران، آزار و اذیت آنان و ایجاد موانع غیرضروری تاکید کرده است.
بر اساس اعلامیه، اسکار مانوئل سانچزرئیس جدید کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان(یو ان اچ سی آر) اطمینان داده که برای حل مشکلات و بهبود خدمات به مهاجران تلاش خواهد کرد.
این در حالی است که روند اخراج اجباری مهاجران افغان از پاکستان با سرعت ادامه دارد.
سازمان دیدبان حقوق بشر در اول ثور گفته بود که پاکستان در هفتههای اخیر، یورشهای خودسرانه، بازداشتها و اخراج اجباری مهاجران افغان را به گونه بیسابقه افزایش داده است.
این سازمان گفته که از آغاز سال روان تاکنون بیش از ۱۴۶ هزار افغان از پاکستان اخراج شدهاند، اما پس از اول اپریل این رقم بیشتر شده است.
هرچند پاکستان روند اخراج مهاجران افغان را در سال ۲۰۲۳ آغاز کرد، اما ظاهرا پس از افزایش تنشها میان طالبان و پاکستان، فشارها بر مهاجران افغان در آن کشور بیشتر شده و هر روز صدها خانواده به گونه اجباری اخراج میشوند.
بر اساس گزارش کمیته رسیدگی به مشکلات مهاجران طالبان که روز جمعه ۴ ثور نشر شده، ۸۸۸ خانواده افغان از راههای مختلف وارد افغانستان شدهاند که تنها ۷۴۷ خانواده آن از پاکستان بازگشتهاند.