روز نامهء گاردین چاپ انگلستان گزارش داده است که با وصف تبعیض و تهدید طالبان، تعداد کاندیدان زن در انتخابات پارلمانی ماه سپتامبر در افغانستان بی سابقه می باشد. روزنامه می نویسد:
با وصف پیام های تهدید آمیز زیاد تلیفونی به شمول تهدید به مرگ از سوی شورشیان طالب، زنان به صورت بی سابقه در انتخابات پارلمانی ماه آینده کاندید می باشند.
ناظرین امور انتخاباتی می گویند، در میان خشونت های رو به افزایش، وترس ازین که مبادا انتخابات پر جنجال سال گذشته ریاست جمهوری تکرار شود، زنان به هیچ وجه حاضر نیستند در خارج از چند ساحهء محدود به مبارزات انتخاباتی بپردازند. حتی در شهرکابل پایتخت کشور، جای که روزنامهء گاردین با یک تعداد از کاندید های زن مصاحبه کرده است، زنان گفته اند، آن ها روزانه از سوی محافظه کاران مذهبی با موانع روبه رو می باشند.
اما دیوارها درشهرکابل پراز پوسترها، اعلانات وعکس های کاندید ها است که در بسیاری جاها، چهرهء کاندید های زن به مشاهده می رسد وتعداد کاندید های زن نسبت به سال 2005 دو چند شده است.
روزنامه می نویسد:
از آنجای که کابل نسبت به سایر نقاط افغانستان مصوون ومردم آن آزاد اندیش هستند، کاندید های که احساس می کنند در مناطق مربوط شان نمی توانند خود را کاندید کنند، شهر کابل آن ها را به خود جلب کرده است. با وجود آن کاندید های زن روزانه چندین پیام تلیفونی تهدید آمیز از سوی اشخاص نا معلوم دریافت می دارند که چرا خودرا کاندید کرده اند.
نجیلا انگیره یک کاندید زن به روزنامه گاردین گفته است، اخیراً یک قوماندان طالب از ولایت وردک نامبرده ر ااز طریق تلفون تهدید به مرگ کرده است.
یک کاندید دیگر بنام حمیده امیری می گوید:
«من با موافقهء ملای مسجد به داخل یک مسجد رفتم تا بامردم در آن جا صحبت کنم، همین که به صحبت آغاز کردم مردها از هر طرف صدا بلند کردند، به این معنی که من محیط مسجد را آلوده ساخته ام باید از مسجد خارج شوم. بعضی ها حرف هایم را گوش کردند، اما بسیاری مسجد را ترک کردند.»
براساس اظهارات) Fefa ) یا نهاد انتخابات آزاد ومنصفانهء افغانستان، اوضاع در خارج از کابل به مراتب خراب تر است. چنانچه یک خانم در ولایت غور مجبور ساخته شد تا مبارزهء انتخاباتی خود را لغوکند و به کابل برود.
به نوشتهء روزنامهء گاردین، این کاندید زن پیام های تهدید آمیز تلیفونی و شب نامه از طرف شورشیان طالب، رقبای سیاسی وحتی از طرف مردم عادی در یافت کرده است.
در یک راپوری که اخیراً از جانب (Fefa) یا نهاد انتخابات آزاد ومنصفانه افغانستان به نشر رسیده، آمده است:
مبارزات انتخاباتی زنان در ولایات جنوب وجنوب شرق افغانستان به ندرت قابل رویت و قابل مشاهده می باشد. کاندید های زن ازبی تفاوتی مقامات حکومتی افغانستان در بارهء امنیت شان شکایت داشتند .
به اساس معلومات ناظرین بین المللی انتخابات، با وصف همه این تهدید ها و خطرات، تعداد زنان که در سر تا سر افغانستان خودرا برای کرسی های پارلمان کاندید کرده اند، از328 کاندید در سال 2005 به 406 کاندید در سال 2010 افزایش یافته و از جمله 249 کرسی پارلمان، حد اقل 64 آن برای زنان تخصیص یافته است.
با وصف پیام های تهدید آمیز زیاد تلیفونی به شمول تهدید به مرگ از سوی شورشیان طالب، زنان به صورت بی سابقه در انتخابات پارلمانی ماه آینده کاندید می باشند.
ناظرین امور انتخاباتی می گویند، در میان خشونت های رو به افزایش، وترس ازین که مبادا انتخابات پر جنجال سال گذشته ریاست جمهوری تکرار شود، زنان به هیچ وجه حاضر نیستند در خارج از چند ساحهء محدود به مبارزات انتخاباتی بپردازند. حتی در شهرکابل پایتخت کشور، جای که روزنامهء گاردین با یک تعداد از کاندید های زن مصاحبه کرده است، زنان گفته اند، آن ها روزانه از سوی محافظه کاران مذهبی با موانع روبه رو می باشند.
اما دیوارها درشهرکابل پراز پوسترها، اعلانات وعکس های کاندید ها است که در بسیاری جاها، چهرهء کاندید های زن به مشاهده می رسد وتعداد کاندید های زن نسبت به سال 2005 دو چند شده است.
روزنامه می نویسد:
از آنجای که کابل نسبت به سایر نقاط افغانستان مصوون ومردم آن آزاد اندیش هستند، کاندید های که احساس می کنند در مناطق مربوط شان نمی توانند خود را کاندید کنند، شهر کابل آن ها را به خود جلب کرده است. با وجود آن کاندید های زن روزانه چندین پیام تلیفونی تهدید آمیز از سوی اشخاص نا معلوم دریافت می دارند که چرا خودرا کاندید کرده اند.
نجیلا انگیره یک کاندید زن به روزنامه گاردین گفته است، اخیراً یک قوماندان طالب از ولایت وردک نامبرده ر ااز طریق تلفون تهدید به مرگ کرده است.
یک کاندید دیگر بنام حمیده امیری می گوید:
«من با موافقهء ملای مسجد به داخل یک مسجد رفتم تا بامردم در آن جا صحبت کنم، همین که به صحبت آغاز کردم مردها از هر طرف صدا بلند کردند، به این معنی که من محیط مسجد را آلوده ساخته ام باید از مسجد خارج شوم. بعضی ها حرف هایم را گوش کردند، اما بسیاری مسجد را ترک کردند.»
براساس اظهارات) Fefa ) یا نهاد انتخابات آزاد ومنصفانهء افغانستان، اوضاع در خارج از کابل به مراتب خراب تر است. چنانچه یک خانم در ولایت غور مجبور ساخته شد تا مبارزهء انتخاباتی خود را لغوکند و به کابل برود.
به نوشتهء روزنامهء گاردین، این کاندید زن پیام های تهدید آمیز تلیفونی و شب نامه از طرف شورشیان طالب، رقبای سیاسی وحتی از طرف مردم عادی در یافت کرده است.
در یک راپوری که اخیراً از جانب (Fefa) یا نهاد انتخابات آزاد ومنصفانه افغانستان به نشر رسیده، آمده است:
مبارزات انتخاباتی زنان در ولایات جنوب وجنوب شرق افغانستان به ندرت قابل رویت و قابل مشاهده می باشد. کاندید های زن ازبی تفاوتی مقامات حکومتی افغانستان در بارهء امنیت شان شکایت داشتند .
به اساس معلومات ناظرین بین المللی انتخابات، با وصف همه این تهدید ها و خطرات، تعداد زنان که در سر تا سر افغانستان خودرا برای کرسی های پارلمان کاندید کرده اند، از328 کاندید در سال 2005 به 406 کاندید در سال 2010 افزایش یافته و از جمله 249 کرسی پارلمان، حد اقل 64 آن برای زنان تخصیص یافته است.